شب زخمی

در انتهای خیابان سرد و خلوت شب

هیاهویی بر پاست

تمام کوچه پر است از صدای خاموشی

چه قدر دلگیر است

که چشم پنجره های امید بسته شده

چه قدر غمگین است

صدای رفتگر خسته از غم تکرار

دوباره یک شب دلگیر و غصه ی دیدار

دوباره خاموشی

سکوت/تاریکی/قصه ی فراموشی

میان کوچه و پس کوچه های دلتنگی

صدای پای قدم های عابری تنهاست

که در شب تاریک

به یاد رنج و غم خویش زار میگرید

صدای زوزه ی باد و صدای ناله ی برگ

ترانه های غم انگیز آسمان شبند

و ماه این شب زخمی

چه بردبار هنوز

به شهر میتابد...